
«در قفس» عنوان کتابی است نوشته فرهود صفرزاده که به زندگی ابوالحسن صبا، هنرمند نامی موسیقی ایران پرداخته است.
به گزارش ثباتنیوز، ابوالحسن صبا شخصیتی منحصربهفرد و کمنظیر در تاریخ موسیقی ایران بود که هر چه درباره او و نقش ارزندهاش در حفظ و پاسداری از موسیقی ایران گفته شود، گزافه نیست. از این رو پژوهشگران و موسیقیدانان بسیاری در طول بیش از ۶۶ سال که از درگذشت صبا میگذرد، خود را موظف دانستهاند تا در قالب یادنامه، کتاب، مقاله، یادداشت و حتی اجرای کنسرت، نام و یاد او را زنده نگاه دارند. صبا شخصیتی بود که زندگی هنرمندانه و سرشار از موسیقی داشت، نه اینکه فقط شغل و حرفهاش موسیقی باشد. موسیقی در تاروپود زندگی صبا جریان داشت و به همین سبب از معدود شخصیتهای موسیقیدان در تاریخ است که چند وجه بارز و قابل تأمل در خود داشت که هر یک از این وجوه شخصیتی، خود انسان و زندگی مستقلی میطلبید.
فرهود صفرزاده در کتاب «در قفس» سعی کرده تا شناخت خود را نسبت به صبا برای خواننده بیان کند، نه صرفاً آنچه در روایات و کتب پیش از او نوشته شده بود. بهزعم مؤلف در سالها و دهههایی شخصیت صبا نه بهعنوان یک حافظ و راوی راستین موسیقی بلکه بهعنوان فردی که از ریشهها و اصالت موسیقی ایرانی فاصله فراوانی داشت، مطرح میشد که در برههای مانند یک تواب، به موسیقی ایرانی رجعت کرده است. این نگاه نادرست، مؤلف را سالها به فکر بیان برداشت شخصیاش از صبا واداشته بود که حاصل آن کتاب حاضر است.
در بخش «صبای اصیل» این کتاب به اصل، نسب، خاندان و خانواده صبا پرداخته شده است. در بخش «صبای هنرجو» به آغاز آشنایی و فراگیری موسیقی توسط صبا نگاهی شده است. «صبای هنرمند» هنرهایی را که صبا با آنها آشنایی داشت بررسی میکند؛ نقاشی، خوشنویسی، شاعری، نجاری، منبتکاری، ساختن ساز، گلدوزی، ملیلهدوزی، پرورش گل و آشنایی با زبانهای انگلیسی، فرانسه، روسی، ترکی و عربی ازجمله هنرها و فنونی بود که صبا با یک استعداد ذاتی در هر کدام دست داشت و در برخی مانند سازسازی چنان تأثیر شگرفی از خود بهجا گذاشت که این فن و هنر را تا همیشه مدیون خود کرده است.


