
«خواب دایی جان» نوشته فیودور داستایوفسکی با ترجمه عبدالمجید احمدی منتشر شد.
به گزارش ثباتنیوز، «خواب داییجان» آینه تمامنمای استعداد بیهمتای داستایفسکی در هجو و طنز است. شخصیت شازده ک. را باید نمود آشکار هنر هجوپردازی او دانست. شازده، پیرمردی که پیوسته میکوشد جوان جلوه کند در واقع سوژهای است که میتوان ردپایش را تا کمدیهای قرون پیشین و حتا در بالاگان روسی هم دنبال کرد. نویسنده در قامت این اشرافزادهی سالخورده شخصیتی پرتناقض خلق کردهاست، موجودی هم پیرو مد و هم فرسوده و کهنه، هم پیر و هم کودکخیم، موجودی که از یک سو فراموشکار است و از سوی دیگر دروغهای شاخدار میگوید. در یک کلام، داستایفسکی یک «داییجان» آفریدهاست که خود را با ناپلئون مقایسه میکند و انگلیسیها را به باد ناسزا میگیرد.
فیودور داستایفسکی این رمان را در سالِ ۱۸۵۹ نوشت؛ رمانی که نخستین اثر او بعدِ بازگشت از تبعید و زندانِ ده سالهاش محسوب میشود. این اثر ترکیبی غریب از هول و خنده است که فراموش نمیشود.
نشر مد اخیراً «خواب دایی جان» را با ترجمه عبدالمجید احمدی در ۲۱۶ صفحه و با قیمت ۲۰۱ هزار تومان عرضه کردهاست.






