
بررسی و مستندنگاری قِلاع الموت در راستای تهیه و تکمیل پرونده ثبت جهانی الموت با مجوز پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری و مدیریت و همکاری پایگاه میراثفرهنگی الموت آغاز شدهاست.
به گزارش ثباتنیوز، یاسر جبرئیلی سرپرست هیئت باستانشناسی با اعلام این خبر گفت: دره الموت در حوضه دریای کاسپی، منطقهای کوهستانی است که در میان رشته کوه البرز در شمال استان امروزی قزوین واقع شدهاست. در دوره اسلامی، این دره گاهی جز دیلمان، زمانی جز قزوین و مدتی جز خاک ری بودهاست که در قرون میانی به ایالت نزاری اسماعیلیان ایران ملحق شده و مقر آن در قلعه الموت بودهاست.
این باستانشناس افزود: ارتفاعات البرز در دو طرف دره الموت، میتوانسته این سرزمین را به پناهگاهی تسخیرناپذیر در گذشته تبدیل کرده باشد؛ بنابراین به سبب عدم دسترسی آسان و تسخیرپذیری دشوار، مورد توجه حکومتها یا نهضتهای سیاسی و اجتماعی بهعنوان پناهگاهی امن بودهاست.
او اظهار کرد: حکومتهای مستقر در دره الموت از جمله اسماعیلیان، برای دفع خطر، مقابله و در صورت لزوم حمله و یا ارتباط و تسلط بر جامعه محلی، مجموعهای از استحکامات را در طی حیات سیاسی خود شکل دادند. بر اساس بررسیهای قبلی پایگاه میراثفرهنگی الموت، حدود ۲۰ اثر مرتبط با استحکامات منطقه الموت شناسایی شدهاست که از میان آنها ۷ قلعه اَلَموت، لَمبسر، شیرکوه، شمسکِلایه، اِیلان، نَویذرشاه و قُسطینلار بهعنوان شبکهای بههمپیوسته از قلعههای دفاعی شناخته میشوند؛ این استحکامات شامل مجموعهای از قلعهها و پایگاههای نظامی-دیدهبانی هستند که میتوانند بهعنوان بخشی از منظر دفاعی این منطقه محسوب شوند
سرپرست هیئت باستانشناسی در پایان تصریح کرد: بنابراین به منظور درک منظر دفاعی الموت، در این بررسی تلاش بر این است تا در کنار مطالعات و بررسیهای قبلی که توسط پایگاه میراثفرهنگی الموت انجام گرفته، با نگاهی مبتنی بر منظر، بررسی و مستندنگاری جامعتری در منطقه و قلاع مهم و شاخص دره الموت که در بالا از آنها نام برده شد، انجام بگیرد تا زمینه مناسبتری برای انجام مطالعات آتی فراهم شود.






