کتاب «از انسان هنرمند تا هنرمند معنوی» تالیف ناهید یوسف‌زاده شوشتری از سری کتاب‌های روانشناسی است که به راهکارهایی برای توسعه فردی و تکنیک‌های عملی کاربردی در بعد جسم و روان می‌پردازد.
به گزارش ثبات‌نیوز، در پیش گفتار کتاب «از انسان هنرمند تا هنرمند معنوی» آمده است: این کتاب به ما کمک می کند نتیجه‌گیری کنیم، باید با خودمان رو راست باشیم اگر می‌خواهیم خواندن این کتاب را با انگیزه انجام دادن یا سپرده شدن بخوانیم باید به خودمان اعلام کنیم که می‌خواهیم این کار را انجام بدهیم باید در درون و برون خود؛ در فیزیک و متافیزیک خود بنگریم و مسدودی‌ها که موجب محدودیت شده‌اند را «باز» کنیم.
ابتدا باید ذهن خود را بعد گارد خود را بعد قضاوت خود را … «باز» کنیم و از همه بیماری‌ها دست بشوییم. همه چیز این عالم با بود‌و‌نبود ما سر جای خودش است و این ماییم که سرانجام نیست و نابود می‌شویم روح سالم در بدن سالم را در این کتاب بجویید.
ناهید یوسف‌زاده شوشتری نویسنده کتاب «از انسان هنرمند تا هنرمند معنوی» در مقدمه نوشته‌است: وقتی کتاب به همین سادگی آماده نشر بود بنا شد که متنی را برای پشت جلد کتاب انتخاب نمایم، ناشر از من پرسید برای این کار چه ایده‌ای داری؟ ناگهان یاد کتاب «تا می‌توانی بنویس افتادم» در آنجا از ناتالی گلدبرگ به نقل از کاناگیری آمده بود: «وقتی انسانی معنوی در برابر شاهکاری هنری می‌ایستد احساس آرامش می‌کند. وقتی انسانی هنرمند در برابر شاهکاری می‌ایستد. ترغیب می‌شود اثر تازه‌ای را بیافریند.
از هنرمند، شور هستی می‌تراود، از انسان معنوی آرامش، پشت آرامش انسان معنوی شور هستی و خودانگیختگی عظیمی نهفته‌است که به معنای کنش در لحظه است و هنرمند، اگرچه شور هستی را نمایان می‌سازد، باید در پس آن از آرامشی عظیم بهره‌مند باشد اگر نه هنرمند با اعتیاد یا خودکشی یا بیماری روانی می‌سوزد. با خود اندیشیدم که نوشتن از جایگاه آرامش بر‌می‌خیزد و جایی در درونمان شکل اولیه پیدا می‌کند و برای این که به پختگی برسیم لازم است در عین سادگی به بیان کامل احساسمان بپردازیم.
این کتاب در ۳ بخش شامل تکنیک‌های عملی کاربردی در بعد جسم، تکنیک‌های عملی کاربردی در بعد روان و تکنیک‌های عملی کاربردی در بعد روح عنوان می‌کند که راهی طویل را از انسان هنرمند بودن تا هنرمند معنوی باید طی کرد.
بخشی از کتاب:/ نزدیک شدن به افراد مثبت
بله درست حدس زدی معکوس این جمله می‌شود. دور شدن از افراد منفی، جایی خواندم که شخصیت ما از مجموع ۵ نفری که در اطراف ما هستند شکل گرفته‌است. پس کاراکتر مثبت اطرافیان خیلی در نگرش و باور ما مهم و پیش‌رونده و برعکس کاراکثر منفی بازدارنده است.
آدم‌ها با خدایی و مثبت هستند و یا شیطانی و منفی.
در کنار آدمهایی که تلاش برای مثبت بودن می‌کنند. یعنی شاد. با ایمان و آرام و متوکل و معتقدند، تو می‌توانی به آرامش واقعی برسی و برعکس در کنار آدمهایی که مدام به دنبال انتشار خبرهای بد و ناکامی‌ها و حسرت‌ها هستند تو زندگی خود را می‌بازی.
من خودم هرگز اخبار رسانه‌ها را گوش نمی‌دهم چرا که شنیدن آنها من را نومید و منفعل می‌کند.
سعی می‌کنم وقت خواب زیاد در گوشی پرسه نزنم و فکر خود را سطل زباله میلیون‌ها کامنت، فیلم و اتفاق‌های ناگوار که گاهن ساختگی و غیر واقعی هستند نکنم، وقتی به‌تازگی کتاب داستان کوتاهم را چاپ کردم با ذوق و قیافه حق به‌جانب داستان‌های آن را در محافل و لایوهای ادبی می‌خواندم.
یک روز با خواندن داستان «قدم‌خیر» یکی از منتقدین جوان که بسیار دوستش می‌دارم صاف و رک و پوست‌کنده گفت که انگار دارم مرثبه می‌خوانم.
کلمه مرثیه من را به فکر فرو برد، به این فکر که نباید از اون سر بوم بیفتم. باید هر لحظه این را محک بزنم که شاید من برای اطرافیان و خوانندگانم حکم آدم منفی‌گرا را داشته باشم…
کتاب «از انسان هنرمند تا هنرمند معنوی» در ۱۵۰ صفحه توسط انتشارات روزگار به چاپ رسیده است.
