پشت میزنشینها همه بخوانند

متخصص فیزیوتراپی با تأکید بر نقش فعالیت بدنی، تمرینات قدرتی و اصلاح سبک زندگی در پیشگیری از مشکلات اسکلتی ـ عضلانی، گفت: سلامت جسمی مدیران و کارکنان باید به عنوان یکی از ارکان سلامت سازمانی مورد توجه قرار گیرد
به گزارش ثباتنیوز، امروز روز ملی فیزیوتراپی است. فیزیوتراپی به عنوان یکی از ستونهای اصلی توانبخشی، نقشی حیاتی در مسیر بهبود بیماران ایفا میکند.این رشته تخصصی، فراتر از درمانهای ساده، با ارزیابی دقیق ساختارهای اسکلتی-عضلانی و عصبی، راهکارهایی هدفمند برای بازیابی عملکرد فیزیکی ارائه میدهد.پس از آسیب یا جراحی، بدن بهطور طبیعی فرآیند ترمیم را آغاز میکند؛ اما اگر این فرآیند تحت کنترل و با حرکات اصلاحی هدایت نشود، بافتهای نرم ممکن است دچار چسبندگی، کوتاهی یا ضعف شوند. علاوه بر جنبههای فیزیکی، فیزیوتراپی تأثیر روانی عمیقی دارد. بیمار با مشاهده پیشرفت تدریجی در حرکت و کاهش درد، انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر درمان پیدا میکند. در حقیقت، فیزیوتراپی با تبدیل «ناتوانی» به «توانایی»، استقلال فرد را به او بازمیگرداند.در دنیای کم تحرک امروز و ماشینی شدن بسیاری امور، نشستن طولانیمدت پشت میز، یکی از بزرگترین تهدیدها برای سلامت ستون فقرات و سیستم اسکلتی-عضلانی در عصر مدرن است. ستون فقرات انسان برای تحرک طراحی شده، نه برای تحملِ ساعتها فشارِ ثابت در وضعیت خمیده. نشستن نادرست، فشار وارد بر دیسکهای بینمهرهای را بهشدت افزایش داده و منجر به تغییر شکل ستون فقرات، دردهای مزمن گردن، کمر و گرفتگیهای عضلانی میشود.حتی با بهترین صندلی، نشستن ثابت «سم» است. قانون طلایی، تحرک در فواصل زمانی کوتاه است. هر ۴۵ تا ۶۰ دقیقه، حداقل ۵ دقیقه از جای خود بلند شوید، راه بروید و حرکات کششی ملایم برای گردن، شانهها و ستون فقرات انجام دهید. این کار باعث بهبود گردش خون، تغذیه بهتر دیسکها و رفع انقباض عضلات میشود.
به یاد داشته باشید که بهترین وضعیت نشستن، «وضعیت بعدی» شماست؛ پس همواره وضعیت خود را تغییر دهید و اجازه ندهید بدن در یک حالت ثابت خشک شود.
ایمان کمالی حکیم،فیزیوتراپیست در گفت وگو با خبرنگار سلامت خبرگزاری فارس ضمن تبریک دوم مرداد، روز ملی فیزیوتراپی، اظهار کرد: فیزیوتراپی تنها محدود به درمان درد و آسیبهای جسمانی نیست، بلکه نقشی مهم در آموزش، پیشگیری، ارتقای کیفیت زندگی و کمک به حفظ توانمندی افراد در محیطهای کاری دارد.وی با اشاره به شرایط کاری مدیران و کارکنان در سازمانها افزود: ساعات طولانی نشستن، جلسات متعدد، کمتحرکی، فشارهای روانی و سبک زندگی کمفعالیت، از عوامل افزایشدهنده مشکلاتی مانند کمردرد و گردندرد هستند و توجه به سلامت جسمی باید بخشی از فرهنگ سازمانی باشد. کمالی حکیم با ارائه یک برنامه عملی برای افراد پرمشغله، خاطرنشان کرد: حتی در برنامههای کاری فشرده نیز میتوان با تغییرات ساده، سطح فعالیت بدنی را افزایش داد؛ از جمله ۵ روز در هفته، روزانه ۳۰ دقیقه پیادهروی تند، ۲ روز در هفته ۲۰ تا ۳۰ دقیقه تمرینات قدرتی، استفاده از پله به جای آسانسور در بخشی از روز، پارک کردن خودرو کمی دورتر از محل جلسات، راه رفتن هنگام تماسهای تلفنی و انجام تمرینات مقاومتی با وزن بدن مانند شنا و بارفیکس در حد توان.
وی با تأکید بر اینکه تنها انجام حرکات کششی برای سلامت ستون فقرات کافی نیست، گفت: بسیاری از افراد هنگام بروز گردندرد یا کمردرد تنها به حرکات کششی روی میآورند، در حالی که عضلات بدن برای حمایت از ستون فقرات به قدرت، هماهنگی و استقامت نیاز دارند.این فیزیوتراپیست ادامه داد: عضلات لگن، تنه، شکم، پشت، شانه و گردن نقش مهمی در کنترل حرکات و کاهش فشارهای وارد بر بدن دارند و تمرینات قدرتی الزاماً به معنای بدنسازی سنگین نیست؛ بلکه تمرین با وزن بدن، کشهای ورزشی، دمبل سبک و تمرینات کنترل حرکتی نیز میتوانند مؤثر باشند.
کمالی حکیم همچنین درباره مراجعه زودهنگام برای تصویربرداریهایی مانند MRI هشدار داد و گفت: مشاهده واژههایی مانند دیسک، بیرونزدگی یا تغییرات فرسایشی در تصاویر پزشکی همیشه به معنای علت اصلی درد نیست. تصمیم درمان باید بر اساس معاینه تخصصی، علائم، عملکرد فرد و روند بیماری گرفته شود، نه صرفاً بر اساس تصاویر.
وی افزود: درد را نباید نادیده گرفت، اما نباید آن را به یک عامل ترس و نگرانی دائمی تبدیل کرد. بسیاری از دردهای کمر و گردن با آموزش، اصلاح فعالیتها، برنامه تمرینی مناسب و درمانهای محافظهکارانه قابل کنترل هستند؛ با این حال دردهای مداوم، انتشار درد به دست یا پا، بیحسی، ضعف یا تأثیرگذاری بر خواب و فعالیتهای روزمره نیازمند ارزیابی تخصصی توسط فیزیوتراپیست است.
کمالی حکیم با اشاره به اهمیت عوامل روانی و اجتماعی در تجربه درد، بیان کرد: دردهای اسکلتی ـ عضلانی همیشه فقط ناشی از مشکلات مکانیکی نیستند؛ استرس، کمخوابی، اضطراب، فشار کاری، اضافه وزن و بیتحرکی میتوانند شدت درد را افزایش دهند یا روند بهبود را کند کنند.وی تأکید کرد: مدیران و کارکنان برای عملکرد مؤثر، به بدن سالم، ذهن متمرکز و انرژی پایدار نیاز دارند و سلامت فردی باید به یک ارزش سازمانی تبدیل شود.
این متخصص فیزیوتراپی پیشنهاد کرد سازمانها با اقداماتی مانند کوتاهتر کردن جلسات طولانی، ایجاد فرصتهای کوتاه برای حرکت در طول روز کاری، بهبود شرایط ارگونومیک محیط کار، آموزش پیشگیری از آسیبهای اسکلتی ـ عضلانی و توجه جدی به مشکلات جسمی کارکنان، فرهنگ سلامت را در محیط کاری تقویت کنند.وی خاطرنشان کرد: سرمایهگذاری بر سلامت کارکنان و مدیران، در نهایت به افزایش بهرهوری، کاهش غیبتهای ناشی از بیماری و ارتقای کیفیت عملکرد سازمانها منجر خواهد شد.






