تولید جهانی کفش در ۲۰۲۵ ثابت ماند؛ چین همچنان پیشتاز، ویتنام در مسیر صعود
انجمن صنعت کفش پرتغال (APICCAPS) منتشر کرد:

تازهترین دادههای «سالنامه جهانی کفش ۲۰۲۶» نشان میدهد صنعت کفش جهان در سال ۲۰۲۵ وارد دورهای از ثبات نسبی شده است. اگرچه تولید جهانی کفش نسبت به سال قبل تغییر محسوسی نداشته و حجم تجارت نیز اندکی کاهش یافته، اما افزایش ارزش صادرات نشان میدهد بازار همچنان از رشد قیمت و حرکت به سمت محصولات با ارزش افزوده بالاتر تأثیر میپذیرد.
به گزارش ثبات نیوز، بر اساس گزارش انجمن صنعت کفش پرتغال (APICCAPS)، تولید جهانی کفش در سال ۲۰۲۵ با رشد ناچیز ۰.۱ درصدی به ۲۴.۶ میلیارد جفت رسید. این در حالی است که برآوردهای بازنگریشده از عملکرد سال ۲۰۲۴، رشد نزدیک به ۱۰ درصدی تولید را نشان میدهد؛ رشدی که اکنون جای خود را به دورهای از تثبیت داده است.
در بخش تجارت نیز، اگرچه حجم صادرات جهانی ۰.۱ درصد کاهش یافته، اما ارزش صادرات با رشد ۱.۶ درصدی به ۱۷۲ میلیارد دلار رسیده است. این تفاوت میان رشد ارزش و کاهش حجم، از افزایش میانگین قیمت صادرات و تغییر ترکیب محصولات صادراتی به سمت کالاهای باکیفیتتر و گرانتر حکایت دارد.
آسیا همچنان نبض تولید کفش جهان را در اختیار دارد
دادههای این گزارش بار دیگر بر برتری آسیا در صنعت کفش تأکید میکند. این قاره اکنون ۸۸.۷ درصد از کل تولید جهانی را به خود اختصاص داده است؛ سهمی که نشان میدهد زنجیره تولید کفش همچنان بهطور جدی در شرق آسیا و جنوب آسیا متمرکز است.
چین با تولید ۱۳.۷ میلیارد جفت کفش، بیش از نیمی از تولید جهان را در اختیار دارد و با سهم ۵۵.۶ درصدی همچنان فاصله قابل توجهی با سایر رقبا حفظ کرده است. پس از آن، هند با ۳ میلیارد جفت و ویتنام با ۱.۷ میلیارد جفت در رتبههای دوم و سوم قرار دارند.
در میان کشورهای خارج از آسیا، تنها برزیل و مکزیک توانستهاند در فهرست ۱۰ تولیدکننده بزرگ جهان باقی بمانند؛ موضوعی که تمرکز جغرافیایی این صنعت را بیش از پیش آشکار میکند.
مرکز ثقل تقاضا نیز به آسیا منتقل شده است
اگر تا چند سال قبل آسیا صرفاً کارخانه تولید کفش جهان محسوب میشد، اکنون این منطقه به بزرگترین بازار مصرف نیز تبدیل شده است. طبق این گزارش، ۵۶ درصد از کل کفش مصرفشده در جهان در بازارهای آسیایی به فروش میرسد.
چین با مصرف ۴.۸ میلیارد جفت، بزرگترین بازار کفش جهان است. هند و ایالات متحده نیز به ترتیب با ۲.۸ میلیارد و ۱.۹۵ میلیارد جفت در جایگاههای بعدی قرار دارند.
با این حال، سرانه مصرف همچنان تصویر متفاوتی ارائه میدهد. میانگین مصرف سالانه در آمریکای شمالی ۴.۶ جفت و در اروپا ۴.۱ جفت برای هر نفر است، در حالی که این شاخص در آفریقا تنها ۱.۶ جفت برآورد میشود؛ اختلافی که بازتابی از تفاوت سطح درآمد و الگوی مصرف در مناطق مختلف جهان است.
سهم چین از صادرات کوچکتر میشود
اگرچه چین همچنان بزرگترین صادرکننده کفش جهان است و در سال ۲۰۲۵ حدود ۹ میلیارد جفت کفش به بازارهای جهانی عرضه کرده، اما سهم این کشور از صادرات جهانی طی یک دهه گذشته از ۶۹.۱ درصد به ۶۱.۲ درصد کاهش یافته است.
در مقابل، ویتنام مهمترین برنده این جابهجایی بوده و توانسته سهم خود را به ۱۱.۲ درصد برساند. انتقال بخشی از سفارشهای تولید از چین به کشورهای جنوب شرق آسیا، افزایش سرمایهگذاری خارجی و تنوعبخشی برندهای بینالمللی به زنجیره تأمین، از مهمترین عوامل این تغییر ارزیابی میشود.
در اروپا نیز آلمان، بلژیک و هلند همچنان نقش کلیدی در لجستیک و صادرات مجدد کفش ایفا میکنند و آلمان از نظر حجم صادرات در رتبه چهارم جهان قرار دارد.
بازگشت قیمت صادرات به مسیر صعود
یکی دیگر از نکات قابل توجه گزارش، افزایش دوباره میانگین قیمت صادرات کفش است. این شاخص که پس از ثبت رکورد ۱۱.۹۶ دلار برای هر جفت در سال ۲۰۲۳، در سال ۲۰۲۴ کاهش یافته بود، در سال ۲۰۲۵ به ۱۱.۶۵ دلار رسید.
البته اختلاف قیمت میان مناطق مختلف جهان همچنان چشمگیر است. متوسط قیمت صادرات هر جفت کفش در اروپا ۳۴.۷۶ دلار و در آسیا ۸.۰۲ دلار گزارش شده است؛ فاصلهای که تفاوت در برند، فناوری تولید، کیفیت محصولات و جایگاه کشورها در زنجیره ارزش جهانی را نشان میدهد.
در مجموع، سالنامه جهانی کفش ۲۰۲۶ تصویری از صنعتی ارائه میدهد که پس از جهش تولید در سال ۲۰۲۴، اکنون وارد مرحلهای از ثبات شده است. با این حال، روندهای تجاری نشان میدهد رقابت میان تولیدکنندگان آسیایی در حال تغییر است؛ سهم چین بهتدریج کاهش مییابد، ویتنام جایگاه خود را تقویت میکند و ارزش صادرات بیش از حجم تجارت، به شاخص تعیینکننده عملکرد این صنعت تبدیل شده است.
مترجم: رحیم غلامی
منبع: world footwear


